یکی از درمان های معمول برای بازسازی استخوان استفاده از پیوند استخوان یا گرافت استخوانی است.

این روش ممکن است همراه با تثبیت استخوان و استفاده از پیچ ،پلاک یا نیل یا اکسترنال فیکساتور و یا به تنهایی به کاررود.

در این روش استخوانی را که از محل دیگری تهیه شده است در محل مربوطه قرار میدهند. وجود این استخوان در محل، با مکانیسم های متفاوتی میتواند موجب تحریک ترمیم استخوان شود.

 

جایگرین های پیوند استخوان چه موادی هستند؟

جایگزین های پیوند استخوان یا Bone graft substitutes به موادی میگویند که بطور مصنوعی ساخته میشوند. جنس این مواد معمولا از هیدروکسی آپاتیت یعنی ماده معدنی اصلی سازنده استخوان است. ساختار فیزیکی این مواد را مانند استخوان طبیعی بصورت سه بعدی و اسفنجی و با خلل و فرج میسازند.

 

فایده این روش اینست که از بدن خود فرد، استخوانی خارج نمیشود و به این ترتیب طول عمل جراحی کاهش یافته، خونریزی حین جراحی که در زمان گرفتن استخوان از محل دهنده بوجود میاید ایجاد نمیشود، عوارض جراحی در محل دهنده مانند عفونت زخم جراحی ایجاد نمیشود. البته موفقیت این روش در ترمیم استخوان نسبت به روش های استفاده از استخوان شخص کمتر است.

 

مواد دیگری که میتوان از آنها در تحریک استخوان سازی استفاده کرد پروتئین هایی به نام Bone morphogenetic protein هستند که با تزریق آنها در محل پیوند ،میتوان سلول های محل را تحریک به استخوان سازی کرد.